P.3

 

 

انگار خلوت دلم مملو است از امید دیدارت...

هر صبح هنگامی که سپیده می زند،بیدار می شوم

و دستانم را به سوی لطف و رحمت بی کرانت می گشایم...

می دانم که می دانی،جز تو کسی را ندارم تا درد دلم باز گویم!

گویی اینک زمان آن فرا رسیده است که به تلاءلوء ستارگان پیوستن...

و از لطافت یاس غنچه ای برچیدن...

گویی زمان رفتن است...

زمان پرکشیدن است...

و رهایی دلم از این کنج بی صدای تاریکی...

و رهایی چشمانم از این باران بی کسی،به سوی...

 

به سوی آفتاب بندگی...

به سوی دستانی رها که بی اختیار تو را در آغوش خود جای خواهند داد...

 

پروردگارا می دانی که فقط تو را دارم...

پس چشمانم را دریاب...

و دستانم را در جاده های بی کسی رها مگذار...

+گناه اگر نباشد

 می خواهم کمی دوستتان داشته باشم ...!

 احساس می کنم بعضی روزها

 باید کمی دلتنگ شما باشم ...!

 کمی پرت شما شود حواسم ...!

 و برایتان شعر های بزرگ هم ببافم ... 

 

“ Just For My God “

مادر

  بارانیـ از عـــشــــق

 و نـــمی هم ســـتــاره

ارزانـــی تویــی که در تبار مــعصــومانه‌ی نـــگاهت، چشـــمانِ خــــسته‌یــــ مــن ستــــاره مــی‌چـــینــد.

خـــوش ‌آهنــگ‌تــرین نـــغمــــه‌ــهای هستــــــی نثــــار قـــلـــب خـــستــه و صبـــورت.

روزِ بـــه اوج نـــشســـتنـــت مبـــارکـــــــــ .

 

 

 

 

 
نمیتوانم کلامی در مورد اش بنویسم و عاجزم

فقط از خداوند میخواهم که

خـدایا بالاتر از بهشت هم داری...؟

برای زیر پای مــــــــادرم می خواهم

مادرم روزت مبارک

 

 

 

روز مادر یعنی به تعداد همه ی روزهای گذشته ی من

صبوری!

روز مادر بعنی به تعداد همه ی روزهای آینده ی من

دلواپسی!

روز مادر یعنی به تعداد آرامش همه ی خواب های کودکانه ی من

بیداری!

روز مادر یعنی بهانه ی بوسیدن خستگی دست هایی که عمری

به پای بالیدن من چروک شد!

روز مادر یعنی بهانه ی در آغوش کشیدن زنی که نوازشگر

همه ی سال های دلتنگی من بود...

روز مادر یعنی باز هم بهانه ی روز مادر گرفتن...

روزت مبارک مادر

 

 

 + دوستت دارم مادر عزیزم

p.2

 

 

 

 

+ سکوتِ من هیچگاه نشانه ی رضایتم نبود ...
من اگر راضی باشم
با شادی میخندم !
سکوت نمی کنم

 

 

  

If tears could build a stairway

And memories were a lane

I would walk right up to heaven

To bring you home again

No farewell words were spoken

You were gone before I knew it

And only GOD knows why.

My heart still aches in sadness

And secret tears still flow

What it meant to lose you

No one will ever know

 

 

 

 

+ حوصـــله خوانــــدن نـــــدارم ...
  حوصــــله نوشتـــــن را هــــــم ...
  ایـــــن هــــمه دلتـــــنگی
  دیـــگر نه با خــــــواندن کـــم می شــــود،
  نــــه نوشــــــتن ... 

p.1

 

 

 

دلم یک کوچه می خواهد

بی بن بست....

و بارانی نم نم....

و یک خدا که کمی با هم راه برویم!!!

همین.

 

 

 

گاهی دلت بهانه هایی می گیرد که خودت انگشت به دهان می مانی...
گاهی دلتنگی هایی داری که فقط باید فریادشان بزنی اما سکوت می کنی ...
گاهی پشیمانی از کرده و ناکرده ات...

گاهی دلت نمی خواهد دیروز را به یاد بیاوری انگیزه ای برای فردا نداری و حال هم که...
گاهی فقط دلت میخواهد زانو هایت را تنگ در آغوش بگیری و گوشه ای گوشه ترین گوشه ای...! که می شناسی بنشینی و"فقط" نگاه کنی...
گاهی چقدر دلت برای یک خیال راحت تنگ می شود...

گاهی دلگیری...شاید از خودت...شاید

دیوانه

 

 

در شهر ما دیوانه ای زندگی میکند که همه او را دست می اندازند و در کوچه پس کوچه های شهر بازیچه بچه ها قرار میگیرد.
روزی او را در کوچه ای دیدم که با کودکانی که او را ملعبه خود قرار داده بودند با خنده و شادی بازی مبکرد.
او را به خانه بردم و پرسیدم: چرا کودکانی که تو را مسخره میکنند و به تو و حرفها و کارهایت میخندند را از خود نمیرانی؟؟
با خنده گفت:"مگر دیوانه شده ام که بندگان خدا را از خود برانم در حالیکه میتوانم لبخند را به آنها هدیه دهم؟"
جوابش مرا مدتی در فکر فرو برد....دوباره از او پرسیدم:قشنگترین و زشت ترین چیزی را که تا به حال دیده ای را برایم تعریف کن.!
لیوان آبی که در اتاق بود را برداشت و سر کشید.
با آستین لباسش آبی که از دهانش شر کرده بود را پاک کرد و گفت:"قشنگترین چیزی را که در تمام عمرم دیده ام لبخندی است که پدرم هنگام مرگ بر لب داشت.
و زشت ترین چیزی که دیده ام مراسم خاکسپاری پدرم بود که همه گریه کنان جسد را دفن میکردند.
پرسیدم:چرا به نظر تو زشت بود؟
مگر مراسم خاک سپاری بدون گریه هم میشود؟
جواب داد:"مگر برای کسی که به مرگ لبخند زده است باید گریه کرد؟؟"

و من از آن روز در این فکر هستم
که آیا این مرد دیوانه است یا مردم شهر ما دیوانه اند، که او را دیوانه می پندارند؟