P.6
+ وقتـــی خدا از پـشتــــ دستــهایش را روی چــشمانــم گذاشتـــــ
از لـــای انگشتانش آنـــقدر محــو دیدن دنــیــا شــــــدم
که فرامــوش کردم مــنتــظــر اســت نامــش را صدا کنـــم!!!
+ گر کســـی تو را بــا تـــمام مهـــربانی هایت دوســت نداشت دلــگیر مــباش.
تو با تمــام مهربانی هایتــ زیباتریــن معصــوم دنیایــی .
مــن خــــدایی را می شناســم که ابر رحمــتــش به زمین و زمان باریده.
اما یکــی ســپاسشـــ می گوید و هــزاران نفر کـــفـــر.
چرا می پنـــداری بهتر از خــدا تو را قـــدردانی می کننــد؟
پس نـــرنج از ناســپاسی شان و برای شــادیشان بــکــوش.
با مهربانی، روحــت آرام می گیرد .تو با مهـــرت بــال و پر می گیــری .
خوبـی دلیل جــاودانی تــو خواهـــد بـــود .
+ آنــشرلــی هم نــشدیــم...
کــه کسی از مـا بــپرسد:
آنــه !
تــکــرار غـریبــانــه روزهــایت چگــونــه گــذشــتـــ ...؟؟؟
خداوندا آمده ام حس ات کنم