خُــــــدایا...!

دستانتـ که مالـ من باشد ...

هیچـ دستے مرا دست کمـ نمیگیرد!!

 

 

 

خُدآوندگــآرم

بــه دلـ نگیـر اگــر گــآهـے

"زبـآنم"از شکـرتـ بــاز مےایستد

تقصـیـرے ندارد

قـآصـر(!) استـ ;

کم مے آورد در برابـر بزرگـے اتـ ... لکنـت مےگیـرد واژه هـــآیم  دربرابـرتـ ...!